Het was mij als schipper niet eerder opgevallen—en ook de deelnemers niet—dat klimaatverandering inmiddels invloed begint te krijgen op Ski & Sail-expedities.
- Onno Smit
- 16 apr
- 3 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 17 apr
"Het moet er wel heel koud en sneeuwachtig zijn", dat zeggen mensen vaak als ik eind februari in Noorwegen ben als schipper van ski- en zeilexpedities op de Lofoten. En ja, we hoopten op sneeuw, maar in plaats daarvan regende het vaak. Dit kwam waarschijnlijk doordat de temperatuur van het zeewater in de Noord-Atlantische Oceaan zo vroeg in het jaar al warmer wordt als gevolg van klimaatverandering. De vochtige lucht boven deze steeds warmere Atlantische Oceaan, wordt door voorjaarsstormen naar de Noorse kust geblazen, waardoor er nu eerder in het jaar regen viel in plaats van sneeuw.
En zo kregen we op zeeniveau dus vaak een natte start van de dag. De bergen om ons heen waren nog steeds met sneeuw bedekt, en soms lag er zelfs ijs in de fjorden, maar dat werd dag na dag minder. De regen zorgde ook voor minder beschikbare routes door het verhoogde lawinegevaar. De toerskiërs moesten omgaan met natte beklimmingen en soms natte afdalingen. Er waren gelukkig ook veel mooie dagdelen en zo vatte de slogan van een deelnemer het mooi samen: “Sometimes maybe good, sometimes maybe shiiit.”
De kracht van goed leiderschap
Maar dan zie je wat goed leiderschap kan doen: als een gepassioneerd team met veel humor en toewijding—Matteo, de Italiaanse ski- en berggids, en ikzelf als schipper—leidden we de deelnemers door de uitdagingen van het gebied en het weer. Elke dag zochten we naar de meest veelbelovende skiroutes, oefenden we extra met lawineredding en man-overboord-scenario’s, en besteedden we meer tijd aan leren zeilen in Arctische omstandigheden en in het donker.
Teamspirit opbouwen
We zorgden ervoor dat er elke dag een warm welkom was na een vaak natte skisessie, met soep, vers gebakken brood of ander lekker eten, en zelfs een keer met vers geplukte mosselen voor een gezellige bijeenkomst aan boord. We hielden dagelijks meerdere check-ins hoe het met iedereen ging en zorgden ervoor dat hun outdoor-kleding elke dag gedroogd was.
Op deze manier bouwden we een super gemotiveerd team dat elke ochtend op pad ging voor een onvergetelijke dag en avond, wat er ook gebeurde. Het uitzicht, waar we bijna elke dag van mochten genieten, was fenomenaal. En gelukkig was er ook goed weer, waardoor we op drie heldere avonden drie keer het noorderlicht hebben gezien. Ondertussen miste de bemanning van de enige andere boot in de baai dit spektakel, omdat ze, moe, nat en voldaan, iets eerder naar bed waren gegaan.
Samen uitdagingen aangaan
Met een sterk team dat een week lang had gewerkt aan veerkracht en doorzettingsvermogen, kun je op de laatste dag ook een grote uitdaging aangaan: terugzeilen met windkracht 6-7 over een stuk open zee met hoge golven. Samen bereidden we de boot en bemanning goed voor: zwemvesten werden dubbelgecheckt, zeilen gereefd, er werd eten en drinken bereid, het laaste weer en routes gechecked en off we went. Je zag wat zenuwen bij sommigen, maar door heldere uitleg en het managen van verwachtingen had iedereen er zin in. Eenmaal onderweg was het goed vasthouden voor ons allemaal en kon ik het team toch het grootste deel zelf de boot laten varen in een uitdagende omgeving. Een korte maar voor mij als schipper bij @WhereSeaMeetsLand gave zeilervaring die diepe indruk maakte op de deelnemers. Nooit eerder waren ze onderdeel geweest van een team dat zo moest samenwerken om veilig thuis te komen.
Een blijvende indruk
Voor ons en het ski- en zeilteam zorgde de klimaatdruk voor een diepgaande ervaring, zowel confronterend als uitdagend. Bij het afscheid vloeiden hier en daar wat tranen, en daarna kregen we lieve, warme en superenthousiaste reacties van de deelnemers. Voor mij was het weer een reeks impactvolle ervaringen met deze teams, die ik kan toepassen in mijn coaching van teams aan land bij @Flow+.
Opmerkingen